در مورد علل این اختلال شخصیت به عوامل ژنتیک و مغزی و علل اکتسابی یا تجارب ناشاد در دوران کودکی اشارهشده است که به نظر برخی روانشناسان هردو عامل و تعامل آن در ایجاد این اختلال نقش دارد؛ اما نقش تجارب دوران کودکی بسیار مهم است. ولی تجارب اولیه کودک بهویژه سه سال اول خیلی مهم هستند. از دلایل اصلی و شرایطی که میتواند زمینهساز چنین بیماری شود میتوان به موارد زیر اشاره کرد:

۷ ویژگی افراد مبتلابه اختلال شخصیت مرزی عبارت است از:
افراد مبتلابه اختلال شخصیت مرزی، دارای روابطی ناپایدار با خانواده، فامیل و دوستان خود هستند. این افراد ممکن است سریعاً علاقه شدیدی به یک فرد پیدا کنند و ناگهان از آن شخص متنفر شوند. هرگونه جدایی و یا تغییر در برنامه مورد انتظار، میتواند یک واکنش شدید و احساس طرد را در بیمار مبتلابه اختلال شخصیت مرزی به وجود بیاورد. هنگامیکه این افراد به یکچیز و یا کسی علاقه داشته باشند و آن چیز و یا آنکس از پیش آنها برود، احساس پوچی و انزوا میکنند.
پول خرج کردن بیرویه یکی از رفتارهای افراد مبتلابه اختلال شخصیت مرزی است. روابط جنسی نامناسب، پرخوری و یا رانندگی کردن خطرزا از رفتارهای پرخطر این افراد است. این رفتارها ناشی از تصور ضعیف فرد از خودش است.
این افراد برای فرار از مشکلات و یا آرام شدن، به مواد مخدر و مشروبات الکلی رو میآورند. برای کنترل بهتر علائم این اختلال، همه این موارد باید درمان گردند.
شرایط خارج از کنترل و یا ناچیز میتوانند افراد مبتلابه اختلال شخصیت مرزی را بسیار خشمگین کنند. برای مثال اگر والدین و یا همکاران برای مدت کوتاهی، به فرد مبتلابه اختلال شخصیت مرزی اعتنا نکنند، این فرد از احساس طرد و انزوا، بسیار خشمگین میشود.
فرد مبتلابه این اختلال میتواند دارای علائم خطرناکی باشد و مشکلاتی را در ارتباط با تصویر بدن خود و عزتنفس داشته باشند. افراد مبتلابه اختلال شخصیت مرزی به خودشان صدمه میزنند، مثل بریدن بدن خود با چاقو. حتی ممکن است فکر خودکشی کنند، در این صورت باید فوراً به روانپزشک مراجعه کنند.
هنگامیکه این افراد به یکچیز و یا کسی علاقه داشته باشند و آن چیز و یا آنکس از پیش آنها برود، احساس پوچی و انزوا میکنند و توانایی مقابله کردن با این احساس را ندارند. علائم اختلال شخصیت مرزی میتواند شامل احساس بیارزشی، بیعشقی و پوچی باشد. یک درمان جدید به نام رفتار دیالکتیکی میتواند برای افراد مبتلا مفید باشد.
خشم و ترس شدید در این افراد از تنها ماندن نشأت میگیرد. این افراد حتی اگر تجسم کنند که تنها هستند، دچار ترس و عصبانیت میشوند. ترس از تنها بودن، یک مشکل جدی در روابط خانوادگی ایجاد میکند.

بهترین درمان اختلال شخصیت مرزی، درمانهای روانشناختی است. صحبت با یک متخصص درزمینهٔ روانشناسی بهصورت خصوصی و یا گروهی، درمان روانشناختی محسوب میشود. باید یادرآور شد که تجویز دارو درمان اصلی برای این اختلال نیست، اما برای کسانی که درمان روانشناسی را آغاز کردهاند، برخی داروها میتواند در مدیریت علائم اختلال شخصیت مرزی مفید باشد. سایر درمانها همچون درمانهای الکتریکی برای اختلال شخصیت مرزی کاربردی ندارد.
چندین روش درمانی روانشناختی برای افراد دارای اختلال شخصیت مرزی وجود دارد. این درمان باید توسط روانشناس بالینی و در مراحل بعدی بهتر است توسط روانپزشک انجام شود. مهمترین درمانهای روانشناختی برای اختلال شخصیت مرزی عبارتاند از:
شامل درمان گروهی و فردی است که بهطور خاص برای اختلال شخصیت مرزی طراحیشده است. DBT با استفاده از یک رویکرد مبتنی بر مهارت، به فرد میآموزد که چگونه احساسات خود را مدیریت کرده، اضطراب را کنترل و روابط را بهبود بخشد.
طرحواره درمانی به افراد کمک میکند تا نیازهای ناخوشایندی که باعث بروز الگوهای منفی در زاویه دید آنها به زندگی، نحوه ارتباطاتشان با دیگران، باورهایشان و... شده را شناسایی کنند. این الگوهای منفی گاهی ممکن است برای بقای افراد مفید باشد اما در بخشهایی از زندگی زیانبار هستند. این درمان برای تمرکز بر الگوهای مثبت کمک کرده و بهبود کیفیت زندگی را تضمین میکند.
این درمان مبتنی بر صحبت است و کمک میکند تا افکار و احساسات خود را در هرلحظه مشخص کرده و سعی کند دیدگاه جایگزین آن را نیز ایجاد کند. MBT بر تفکر قبل از عمل تأکید دارد.
آموزش سیستم پیشبینی احساسی و حل مسئله یک درمان 20 هفتهای است که در این روش درمانی کار در گروههایی است که اعضای خانواده، دوستان و مراقبان فرد را باهم مرتبط میکند. این درمان در کنار درمانهای دیگر مورداستفاده قرار میگیرد.
این روش درمانی به فرد کمک میکند که احساسات و مشکلات فردی خود را از طریق رشد روابط با درمانگر درک کند. سپس میتواند این بینش را بر وضعیت فعلی زندگی خود نیز اعمال کند.
مدیریت روانپزشکی، درمان مبتنی بر مدیریت فردی است و با استفاده از انتظارات و وظایف بیمار در کار یا مشارکت در مدرسه برای بهبود به او کمک میکند. این درمان، روی احساسات هیجانی در لحظات دشوار و با در نظر گرفتن زمینه بین فردی برای احساسات تمرکز میکند. در این درمان ممکن است داروها، گروههای درمانی، آموزش خانواده و درمانهای فردی ادغام شود
انجام مداخلات اولیه: در سنین 7 تا 9 سالگی
توصیه می کنیم فرزندان شما اولین ارزیابی ارتودنسی خود را در سن 7 سالگی انجام دهند. این معاینه زودهنگام به این معنی نیست که بریس ها خیلی زود روی دندان هایشان قرار می گیرند. انجام مداخلات زودهنگام می تواند نقشه راه عمل های ارتودنسی در آینده باشد.
این یکی از بهترین ارتودنسی های این دوره است
در سن 7 سالگی، بیشتر دندان های شیری شروع به بیرون آمدن کرده اند و متخصص ارتودنسی به راحتی می تواند ایده خوبی در مورد چینش دندان های دائمی پیدا کند. در برخی موارد، اگر کودک در تکلم یا تغذیه مشکل داشته باشد به دلیل قرار گرفتن نامناسب دندان ها. ممکن است در این مرحله از بریس یا تراز کننده دندان متحرک استفاده شود.
در صورتی که کودک دارای دندان های بیرون زده باشد باید از بریس های عرضی نیز استفاده کند. و در صورت وجود بی نظمی در دندان ها، کودک کاندید مناسبی برای بریس های زودرس است. تشخیص و درمان به موقع این علائم می تواند از بدتر شدن این مشکلات با رویش دندان های دائمی جلوگیری کند.
اگر کودک شما در سنین پایین به براکت نیاز دارد، باید برای کمک به کودک خود در مراقبت از بهداشت دهان و دندان آماده باشید. استفاده از بریس می تواند تاثیر مثبت و ارزشمندی بر مراقبت از سلامت دهان و دندان داشته باشد. ممکن است تا زمانی که عادات بهداشتی مناسب دهان و دندان شکل نگیرد، نیاز به مداخله اضافی وجود داشته باشد.
شروع ارتودنسی در سن 10-14 سالگی
اغلب کودکان از سنین 10 تا 14 سالگی درمان ارتودنسی را شروع می کنند، در این سن دندان های شیری به طور کامل جایگزین دندان های دائمی شده اند و فک به اندازه ای پایدار است که بتواند درمان ارتودنسی طولانی مدت را تحمل کند.
براکت ها انواع مختلفی دارند. از براکت های فلزی سنتی گرفته تا ترازهای سرامیکی و شفاف که بسیار رایج شده اند. تعصبی که در استفاده از بریس وجود دارد به دلیل رواج این روش درمانی در بین بزرگسالان تا حد زیادی از بین رفته است. اما بسیار مهم است که با کودک خود در مورد تغییراتی که در نتیجه استفاده از بریس تجربه می شود صحبت کنید.
کلینیک دندانپزشکی کودکان با بیهوشی در اصفهان در سایت دکتر علی بهزدی
مسواک زدن چگونه باید باشد؟
یکی از راه های موثر برای جلوگیری از پوسیدگی دندان های شیری در کودکان و عواقب آن بر روی دندان های دائمی در صورت عدم درمان، مسواک زدن سه بار در روز ضروری و ضروری است، اما چون باعث بی میلی در کودکان نمی شود، همین دستور شب قبل از رفتن به رختخواب می تواند کافی باشد. برای کودکان باید از مسواک های کوچک استفاده شود. بهترین زمان برای مسواک زدن شب قبل از خواب است، زیرا در شب بزاق دهان در هنگام خواب کاهش می یابد و این کاهش ترشح بزاق باعث اسیدی شدن محیط داخل دهان می شود که در محیط اسیدی باعث پوسیدگی دندان می شود.
با توجه به اینکه کودکان تا سن سه یا حتی چهار سالگی نمی توانند به تنهایی دندان های خود را مسواک بزنند، والدین باید برای کودک مسواک بزنند و از این سن به بعد کودک خودش مسواک می زند.
معاینات دندانپزشکی کودکان
کودکان را باید مرتب نزد دندانپزشک برد، خیلی خوب است که اولین معاینه دندان کودک در سن یک سالگی با هدف آشنایی کودک با محیط دندانپزشکی، معاینه اولیه و آشنایی والدین انجام شود. اقدامات بهداشتی در این معاینات، زمانی که کودک معمولاً روی یونیت دندان در آغوش پدر یا مادرش می نشیند، بدون اینکه درد و ناراحتی داشته باشد، ملاقات با دندانپزشک را نوعی برخورد هیجان انگیز و شاد تلقی می کند و این آشنایی باعث می شود. خاطره خوبی از محیط ایجاد کنید دندانپزشکی برای کودک ایجاد می کند. کودکان باید هر 6 ماه یکبار توسط دندانپزشک معاینه شوند.
در پایان ذکر این نکته ضروری به نظر می رسد که با درمان و ترمیم صحیح دندان های شیری می توان لبخندی زیبا به کودکان هدیه داد و کمک شایانی به بالا بردن اعتماد به نفس کودک کرد.
کلینیک دندانپزشکی کودکان شبانه روزی اصفهان در سایت دکتر علی بهزادی
بخش اول: شایع ترین بیماری های لثه
دندانپزشکی کودکان در اصفهان ما همیشه به دلایل مختلفی در معرض بیماری های مرتبط با لثه قرار داریم که در ادامه این مقاله به آنها اشاره خواهیم کرد، اما شایع ترین مواردی که مراجعین کلینیک های تخصصی و متخصصان جراحی لثه با آن سروکار دارند به 2 گروه کلی تقسیم می شوند. :
* التهاب لثه: التهاب لثه که شامل التهاب در محل اتصال لثه و دندان می شود (لثه در گردن دندان)
* پریودنتیت: پریودنتیت که شامل التهاب استخوان و بافت پشتیبان دندان می شود.
التهاب لثه: در مراحل اولیه التهاب، پس از تشکیل پلاک در سطح دندان، باکتری های موجود در پلاک به تدریج سیستم ایمنی را تحریک می کنند که منجر به التهاب لثه و در نهایت خونریزی هنگام مسواک زدن می شود. اگرچه ممکن است لثه ها تحریک شوند، اما در این مرحله از بیماری، دندان ها همچنان در جای خود محکم هستند. هیچ تجزیه و تحلیل استخوان لثه یا آسیب به بافت های دیگر در این مرحله رخ نداده است. هنگامی که ژنژیویت درمان نشود، پیشرفت بیماری منجر به پریودنتیت می شود.
پریودنتیت: در نوع پیشرفته بیماری لثه، با رشد باکتری در اطراف دهان، بافت لثه و بافت های نگهدارنده دندان از بین می رود. اگر به درستی درمان نشود، دندان ها لق می شوند و منجر به از دست دادن دندان می شوند.
به طور کلی می توان گفت که پریودنتیت یک نوع پیشرفته از التهاب لثه است.
بخش دوم: علل بیماری لثه
به گفته دندانپزشکان، پلاک ها مهم ترین عامل بیماری های لثه هستند. پلاک تجمع میکروارگانیسم ها در سطح دندان است. برای از بین بردن باکتری ها سیستم ایمنی فعال می شود و عوامل مرتبط با فعال شدن سیستم ایمنی باعث تخریب ساختارهای نگهدارنده دندان و استخوان فک و ایجاد علائم التهابی در لثه می شود. رعایت بهداشت و استفاده مداوم از مسواک و نخ دندان از تشکیل پلاک روی دندان ها و لثه ها جلوگیری می کند، اما ممکن است برای همه به این راحتی نباشد، به عنوان مثال افرادی که دندان های نامرتب دارند اغلب در رعایت بهداشت با مشکل مواجه می شوند. رعایت بهداشت و در نتیجه ایجاد پلاک و جرم میکروبی در نواحی مختلف دندانی باعث ایجاد بیماری های پریودنتال می شود. توصیه ما برای چنین افرادی مراجعه به متخصص ارتودنسی است.
عوامل دیگری می توانند در ایجاد بیماری لثه نقش داشته باشند