راه های غلبه بر تنهایی
بهتر است از همین اول کار بین تنهابودن با احساس تنهایی فرق بگذاریم. تنهابودن یعنی ساعتی را بدون اینکه کسی دوروبرمان باشد، در خلوت خودمان وقت بگذرانیم که البته هیچ اشکالی هم ندارد، زیرا همهی ما گاهی اوقات بنابه دلایل مختلفی نیاز داریم که تنها باشیم تا مثلا راحتتر استراحت کنیم یا بهتر تصمیم گیری کنیم. اما احساس تنهایی قضیهی دیگری است. در حالت عادی، وقتی تنها هستیم، لزوما احساس تنهایی نمیکنیم. این درحالی است که بسیاری از مردم حتی وقتی دوروبرشان شلوغپلوغ است، بهطرز عجیبی احساس تنهایی میکنند. احساس تنهایی درواقع زنگ خطری است که از گیروگرفتاری در ارتباطات اجتماعی خبر میدهد. در ادامه با ما همراه باشید تا درمورد راهکارهای غلبه بر تنهایی بیشتر صحبت کنیم.
چرا احساس تنهایی میکنیم؟
یکی از علل احساس تنهایی به ذات و طبیعت آدمی برمیگردد. مطالعات نشان داده است که این احساس میتواند وراثتی باشد و از والدین به فرزند بهارث برسد. بررسی دادههای ژنتیکی دوقلوها، خویشاوندان و فرزندخواندگان حاکی از آن است که احساس تنهایی میتواند در ساختار ژنتیکی افراد ریشه داشته باشد، اما همیشه همهی تقصیر به گردن عامل وراثت نیست، چراکه شاید گاهی تحتتأثیر اطرافیانمان به احساس تنهایی دچار شویم. واقعیت این است که احساس تنهایی واگیر دارد. شواهد از این قرار است که اگر دوروبر کسانی را که چندان احساس تنهایی نمیکنند، با کسانی که غالبا به احساس تنهایی دچارند پر کنیم، بیشتر احساس تنهایی خواهند کرد.
چرا باید بهدنبال راههای غلبه بر تنهایی باشیم؟
کاملا طبیعی است که هرازگاهی خودتان را تنها احساس کنید، اما احساس تنهایی مداوم و بیشازحد بههیچوجه طبیعی نیست. در مطالعات مختلفی نشان داده شده که احساس تنهایی مداوم و بیشازحد با مشکلات سلامتی زیر در ارتباط است:
- تنفس سخت؛
- احساس انزوا؛
- مهآلودگی مغزی؛
- استرس؛
- رفتارهای وسواسی.
اما با همهی این اوصاف، احساس تنهایی چیزی نیست که نتوان بر آن غلبه کرد. ۱۰ مورد از آسانترین راهکارهای غلبه بر تنهایی عبارتاند از:
۱. پیادهروی کنید تا جسم و روحتان تازه شود
پیادهروی، اولین راهحل پیشنهادی ما برای غلبه بر تنهایی است. با تأثیر پیاده روی بر مغز چقدر آشنایی دارید؟ در نتایج مطالعات مختلفی ثابت شده است که پیادهروی باعث تقویت سلامت جسمی و روحی میشود. البته که هر نوع ورزشی با فواید جسمی و روحی همراه است، اما شاید بهتر باشد که بگوییم که پیادهروی در این مورد خاص ارجحیت دارد. با پیادهروی میتوانید در کوچه پسکوچههایی قدم بگذارید که معمولا ماشینخور نیستند. وقتی به پیادهروی میروید، حتی اگر مقصد مشخصی ندارید، سعی کنید بهجای مسیرهای تکراری در مسیرهای جدید قدم بزنید. وقتی از کنار خانهها و مغازهها عبور میکنید و در میان رفتوآمد ماشینها و مردم قرار میگیرید، احساس خواهید کرد که شما نیز بخشی از تپشهای شهرتان هستید. چهبسا که در این پیادهرویها مکانهایی را کشف کنید که تابهحال هرگز توجهتان را جلب نکرده بودند!
۲. با کسانی که با آنها علاقهمندیهای مشترک دارید، ارتباط برقرار کنید
هرکسی استعدادها و علاقهمندیهایی دارد (اگر هنوز نمیدانید استعداد شما در چیست، بهتر است هرچه زودتر بهدنبال کشف استعداد خود باشید). با برقراری ارتباط با دیگران خصوصا کسانی که با آنها هماستعداد هستید، نهتنها در غلبه بر تنهایی و یافتن دوستان جدید موفق خواهید شد، بلکه استعدادهایتان نیز شکوفاتر خواهند شد.
توجه مهم
مطالعه مقالات و جستجو در اینترنت باعث افزایش اطلاعات عمومی شما میشود اما هیچ وقت نمیتواند جایگزین مناسبی برای مراجعه به متخصص و دریافت مشاورههای تخصصی باشد.
اگر دچار مسالهای شدهاید، مشورت با مشاوران ماهر و متخصص میتواند مسیر زندگی شما را هموارتر کند. جهت مشاهده لیستی از بهترین مشاورها و روانشناسها کلیک کنید:
در شهرهای کوچک نیز کارگاهها و انجمنهای متفرقهای در زمینههای مختلف مثلا هنر و ادبیات تشکیل میشوند که میتوانید در آنها شرکت کنید. یا مثلا اگر به شطرنج علاقهمند باشید، میتوانید در هیئت شطرنج شهر محل سکونتتان عضو شوید و مهارتهایتان را از طریق بازی با شطرنجبازان دیگر تقویت کنید. یا مثلا میتوانید در رشتههایی که تابهحال امتحانشان نکردهاید، خودتان را محک بزنید. سفالگری، نویسندگی، آشپزی و تنیس فقط چند مورد از هزاران رشتهای هستند که شاید دوست داشته باشید برای مدتی در قالب کلاسهای گروهی امتحانشان کنید. اگر هم هیچ گروه یا کلاسی که در راستای علاقهمندیتان باشد در شهرتان پیدا نکردید، چقدر خوب است که خودتان بانی شوید و کسانی را که با آنها علاقهمندیهای مشترک دارید دورهم جمع کنید.
۳. دوستیهای قدیمی را در خارج از فضای مجازی احیا کنید
در روزگاری زندگی میکنیم که هیچکس از احساس تنهایی مصون نیست و همه بهنوعی در معرض ابتلا به این احساس آزاردهنده قرار داریم. درست است که شبکههای اجتماعی مثل فیسبوک و اینستاگرام یا سرویسهای پیامرسان مثل تلگرام و واتساپ موجب سرعت و سهولت ارتباطات شدهاند، اما مشکل اینجاست که تأثیر معاشرتهای رودررو را ندارند. شاید حتی صدها دوست در شبکههای اجتماعی داشته باشید، اما باز هم وقتی واقعا نیاز به همصحبت دارید، کسی در دسترستان نباشد.
درواقع، بسیاری از ما ارتباطات مجازی را به این خاطر به ارتباطات رودررو ترجیح میدهیم که در ارتباطات مجازی میتوانیم نامتعهدانهتر رفتار کنیم. مثلا همین که پیغامهای تلگرامتان را دقیقه به دقیقه چک میکنید اما چندساعت بعد جواب میدهید، خود نمونهای از بیتعهدیهای مرسوم در ارتباطات مجازی است! درعوض، دوستان قدیمیتان را به یک گپوگفت رودررو دعوت کنید و باهم از خاطرات و دغدغههای روزمرهتان بگویید.
۴. حسوحال تنهاییتان را با نگهداری از حیوانات خانگی درمان کنید
نگهداری از حیوانات خانگی موجب بهبود اضطراب و رنج ناشی از احساس تنهایی میشود. حیوانات خانگی مثل سگ و گربه نهتنها همیشه حاضرند که با آنها وقت بگذرانید و خودتان را با بازی و نوازششان سرگرم کنید، بلکه علاوهبر این وفاداری از خاصیت تسکیندهندگی نیز برخوردارند و درست مثل والیوم موجب کاهش اضطراب میشوند. طبق نتایج مطالعات پژوهشگران دانشگاه لویولا در آمریکا، کسانی که بهمنظور کاهش درد ناشی از جراحی از شیوهی درمان بهوسیلهی حیوانات خانگی استفاده میکنند، نیاز کمتری به داروهای مسکّن دارند. همانطور که چارلز شولتز، خالق داستان مصور «بادامزمینیها»، میگوید: «خوشحالی یعنی داشتن یه تولهسگ دوستداشتنی.» پس اگر به فکر غلبه بر تنهایی خود هستید و سعی دارید انسان شادتری باشید، شاید بد نباشد که به داشتن یک حیوان خانگی فکر کنید!
۵. به دیگران کمک کنید تا ارزش خودتان را دریابید
کمک به دیگران یکی دیگر از راهکارهای غلبه بر تنهایی است. خیلی اوقات چون بهنظر خودمان نزد دیگران هیچ ارزشی نداریم احساس تنهایی میکنیم، درحالیکه احساس خودارزشی پدیدهای اکتسابی است. آدری هِپبورن، بازیگر و مدل مشهور بریتانیایی، میگوید:
وقتی سنتان بالاتر میرود، تازه متوجه خواهید شد از دو دستی که دارید، یک دست برای کمککردن به خودتان است و آنیکی دستتان برای کمککردن به دیگران.
هرگز کمککردن به دیگران را فراموش نکنید و بدانید که بسیاری از مشکلات، حتی تنهایی، به دست خود خودمان قابلحل هستند. با کمککردن به دیگران میتوانید هم ارزش واقعی خودتان را کشف کنید و هم در معرض دوستیهای عمیقتر قرار بگیرید. کمککردن فقط این نیست که خودتان را برای نجات زندگی دیگران بهخطر بیندازید، بلکه حتی گاهی با ابراز توجه و همدردی نیز میتوانید به دیگران کمک کنید. مثلا اگر همکارتان از چیزی ناراحت است، برایش یک یادداشت انگیزشی بنویسید. ساک خرید پیرزن همسایهتان را تا خانه برایش حمل کنید. یا مثلا به نابینایی که پشت خط عابرپیاده منتظر است، کمک کنید تا به آنطرف خیابان برود. برای انجام چنین کمکهایی هیچوقت زندگیتان بهخطر نمیافتد، اما در همین کمکهای جزئی جادوی شگفتانگیزی نهفته است که معجزهی عشق و دوستی را برایتان بهارمغان خواهد آورد.
۶. با خودتان حرف بزنید تا رابطهتان با خودتان بهتر شود
اگر احساس تنهایی میکنید و از اینکه هیچ همصحبتی ندارید رنج میبرید، خودتان بهترین کسی هستید که میتوانید پای صحبت خودتان بنشینید. شاید این کار برایتان عجیب و دور از عقل بهنظر برسد، اما واقعا تأثیرگذار است. در ذهنتان با خودتان حرف بزنید یا به خودتان نامه بنویسید. خودتان را مثل دوست خودتان بدانید و به خودتان از روزمرگیها و احساساتتان بگویید. حتی میتوانید دیوانهوارترین تصوراتتان را بدون نگرانی با خودتان درمیان بگذارید. با این ترفند فرصت پیدا خواهید کرد تا رابطهتان را با خودتان بهتر کنید.
در طول زندگی با افراد زیادی آشنا خواهید شد که فقط تعداد معدودی از آنها رابطهشان با شما را تا پایان عمر حفظ خواهند کرد. پس خیلی مهم است که خودتان با خودتان رابطهی خوبی داشته باشید. هروقت با خودتان حرف بزنید، افکار و احساساتتان برایتان روشنتر خواهند شد.
۷. با تجربههای تازه خودتان را بههیجان بیاورید
در بسیاری از مواقع، تنهایی با احساس بیحوصلگی همراه است که البته با کمی چاشنی تازگی رفع خواهد شد. مثلا چطور است که فردا خودتان را از یک مسیر جدید به محل کارتان برسانید؟ یا مثلا چطور است که همینطور تصادفی یکی از اتوبوسهای داخلشهری را سوار شوید و ببینید کجاها میبردتان؟ نظرتان درمورد سفر به خارج از کشور چیست؟ تجربهی این قبیل تازگیها قطعا هیجانانگیز خواهد بود. مثلا اگر مسیر دیگری را غیر از مسیر هرروزه برای رسیدن به محل کارتان انتخاب کنید، با چهرهها و مغازههای جدیدی روبهرو خواهید شد که برایتان تازگی خواهند داشت. یعنی هر دقیقهاش تجربهی تازه و ماجراجوییگونهای است.
۸. سر صحبت را با غریبهها باز کنید تا با دنیای اطرافتان بیشتر پیوند برقرار کنید
به نظرتان مزیت همصحبتی با غریبهها در چیست؟ غریبهها شما را نمیشناسند و قضاوتتان نمیکنند، اما حتی اگر قضاوتتان کنند، باز هم جای نگرانی نیست، چراکه دوباره همدیگر را نخواهید دید. غریبهها همهجا هستند. مثلا میتوانید با بغلدستیتان در مترو سر صحبت را باز کنید و چند کلمهای گپوگفت داشته باشید. همین صحبتکردنهای هرچند کوتاه و مختصر در غلبه بر تنهایی به شما کمک میکنند و موجب خواهد شد که با دنیای اطرافتان احساس پیوند و همبستگی پیدا کنید.
۹. از افراد سمی و روابط مخرب پرهیز کنید
ارتباط برقرارکردن با آدم های سمی، یعنی کسانی که هیچگونه احساس همدردی از خود نشان نمیدهند، باعث تشدید احساس تنهایی میشود. رابطهی مؤثر و ثمربخش رابطهای است که در آن به طرفین احساس رضایت دست بدهد. اما اگر با کسانی وقت بگذرانید که درکتان نمیکنند، بهسختی میتوانید خودتان را خوشحال و راضی نگه دارید. بهویژه اگر طرف مقابلتان خودشیفته باشد و مدام عزت نفس تان را زیر سؤال ببرد، بیشتر احساس تنهایی خواهید کرد. پس چه بهتر که از اینگونه روابط مخرب پرهیز کنید و تا حد امکان از کسانی که باعث دامنزدن به احساس تنهاییتان میشوند، فاصله بگیرید و درعوض بهدنبال روابط معنیدار باشید.
۱۰. درصورت تداوم احساس تنهایی به پزشک مراجعه کنید
احساس تنهایی مداوم و پایدار ازجمله نشانههای شایع افسردگی است که با مراجعه به روانپزشک و از طریق مشاورهدرمانی حل میشود. اگر به یک روانپزشک کاربلد مراجعه کنید، با چند جلسه مشاوره میتواند عوامل محرک احساس تنهاییتان را شناسایی کند و راهحلهای کنترل این محرکها را با شما درمیان بگذارد.
لطفا بهیاد داشته باشید که مراجعه به روانپزشک جهت درمان افسردگی و غلبه بر تنهایی نشانهی ضعف نیست، بلکه از وانمودکردن به اینکه همهچیز روبهراه است، توانایی بیشتری میطلبد. پس دستبهکار شوید و خودتان را برای رویارویی با چالشهای پیش رو آماده کنید. مطمئن باشید که شما نیز میتوانید از زندگی لذت ببرید و طعم خوشحالی را بچشید.
درمان خشم
کنترل خشم همیشه مسئله ای حساس بوده است که بسیاری از انسان ها در طول زندگی قادر به انجام آن نیستند. اما باید بگوییم خشم و عصبانیت را به راحتی و با ساده ترین تکنیک ها می توان کنترل نمود. می تواند با انجام چند کار ساده، خشم را از خود دور کرده و به آرامش رسید. در این مقاله از وبسایت به مهم ترین تکنیک های کنترل خشم اشاره کردیم:
تکنیک های رایگان کنترل خشم و عصبانیت
خشونت و عصبانیت در چه افرادی بیشتر ظاهر می شود؟ آیا راهکاری برای کنترل خشم وجود دارد؟ چه روش هایی می تواند در کمترین زمان ممکن عصبانیت را در انسان کاهش دهد؟ پیش از پاسخ دهی به این سوالات، فقط کمی زمان در اختیار ما بگذارید.
همه انسان ها بر روی کره زمین، بسته به دلایل مختلفی ممکن است با حس عصبانیت مواجه شوند. نمی توانیم بگوییم در این دنیا هیچ انسانی هرگز عصبانیت و خشم را احساس نکرده است. برخی به دلیل مشکلاتی که در محیط کار با ان مواجه می شوند، برخی دیگر به دلیل مشکلات خانوادگی و … با این حس مواجه می شوند.
اما باید بگوییم این حس قابل کنترل است، و به راحتی می توان آن را برطرف کرد. کنترل خشم می تواند انسان را پیش از انجام کار، یا حرفی که ممکن است برای او پشیمانی به همراه داشته باشد، بازدارد. با فراگیری راهکارهایی که به کنترل خشم کمک می کند، استراتژی ویژه ای را در زمان عصبانیت در نظر داشته باشید و به کار ببرید.
هیچ انسانی نمی تواند پرخاشگری، عصبانیت گاه و بی گاه، خشم، و طغیان رفتاری شخص دیگری را تحمل کند. پس برای آنکه در نگاه دیگران فردی خشمگین و عصبی دیده نشوید، روش های کنترل عصبانیت را فرا گیرد.
ساده ترین راهکارها برای کنترل خشم کدامند؟
روش ها و راهکارهای بسیاری وجود دارد که میتواند به کنترل عصبانیت و خشم در انسان کمک کند. از میان ساده ترین و بهترین راهکارها باید به موارد زیر اشاره نماییم:
۱. پیاده روی کردن را فراموش نکنید
انجام تمرینات ورزشی ساده که شاید کمتر به آنها توجه نماییم، می تواند یکی از بهترین راهکارهای کنترل خشم به شمار رود. مثلا پیاده روی. راه رفتن آرام می تواند عصبانیت را کاهش داده و اعصاب را آرام کند. در کنار آن دوچرخه سواری، یا بازی گلف نیز می تواند بدن شما را به آرامش برساند.
۲. اعداد را به صورت معکوس بشمارید
آیا برای یک بار امتحان کرده اید که وقتی اعداد را به صورت معکوس می شمارید، تا چه میزان قدرت تمرکز در شما افزایش می یابد؟ حال تصوری کنید عصبانی هستید و قصد دارید خشم خود را کنترل کنید، از 100 شروع کنید و به صورت معکوس بشمارید.
مدت زمان کوتاهی طول می کشد تا تنفس شما به ریتم نرمال بازگشته و ضربان قلب شما آرام می شود. با این روش ساده کنترل خشم عصبانیت را از خود دور خواهید کرد.
۳. به آهنگ مورد علاقه خود گوش دهید
موسیقی غذای روح شما است. پس هر زمان روح شما سرکش و نا آرام می شود، باید روشی برای آرام کردن آن انتخاب کنید. بهترین روش کنترل خشم برای افرادی که در عصبانیت پرخاشگر می شوند، گوش سپردن به موسیقی مورد علاقه شان است.
۴. نفس عمیق کشیدن را فراموش نکنید
در اوج عصبانیت سرعت نفس کشیدن افزایش می یابد، اما همچون هیزمی عمل می کند که بر روی آتش ریخته می شود. برای این که بهتر بتوانید به کنترل خشم خود اقدام کنید، لازم است نفس های عمیق بکشید. از قسمت بینی نفس عمیق بکشید و با دهان باز دم نمایید.
پس از چند دقیقه مجددا این عمل را به صورت معکوس انجام دهید. به سرعت مشاهده خواهید نمود که عصبانیت شما به میزان قابل توجهی کاهش یافته است.
۵. نوشتن وقایع روزانه در دفتر را امتحان کنید
شاید ساده ترین و خاص ترین روشی که می تواند به کنترل خشم افراد عصبانی کمک کند، نوشتن است. اگر نمی توانید حرفی که بر روی دلتان مانده است را برای کسی بیان کنید، اگر در اوج عصبانیت خودتان را کنترل می کنید که حرف ناشایستی از زبانتان خارج نشود و این مسئله شما را عصبانی تر می کند، بهتر است قلم به دست بگیرید.
قلم و دفتر به دست بگیرید و خودتان را در میدان مبارزه تصور کنید، تمام حرف هایی که می توانستید بگویید اما نگفتید را بنویسید. نوشتن به شکل معجزه آسانی به کنترل خشم شما کمک می کند. حتی می توانید بعد از چند روز نوشته های خود را بخوانید و به ارزیابی آثار مخرب عصبانیت خود نیز بپردازید.
۶. از خانه بیرون بزنید و به طبیعت بروید
طبیعت همیشه بهترین درمانگر خشم و عصبانیت در انسان بوده است. برای این که بخواهید به سادگی خشم خود را کنترل نمایید، خودتان را به دل طبیعت بسپارید. قدم زدن بر روی چمن ها بدون کفش، حس کردن ماسه های ساحل دریا، حتی قدم زدن در زیر درختان، به کنترل خشم شما کمک بسیاری می کند.
انسان هرچه بیشتر به طبیعت نزدیک می شود، بیشتر از خشونت و عصبانیت دور خواهد شد. طبیعت و خشونت دو نقطه مقابل هم هستند، بودن یکی به معنای نبودن دیگری است.
۷. جملات مثبت را با خود تکرار کنید
شاید کمتر کسی به این مسئله باور داشته باشد که قدرت ذهن، می تواند زندگی انسان را تحت الشعاع خود قرار دهد. اما باید بگوییم این مسئله حقیقت دارد. کافیست برای کنترل خشم خود جملات مثبت به کار ببرید. مثلا: “من آرام ترین فرد بر روی زمین هستم، خشم و عصبانیت از من دور است، آرامش دنیا از آن من است و …” .
زمانی که شما با خود این جملات مثبت را تکرار می کنید، پیغامی توسط شما به ذهنتان ارسال خواهد شد، که در ناخودآگاه شما، این باور رشد می کند که شخصیت شما چنین است. به راحتی می توانید شاهد کنترل خشم خود باشید و در طولانی مدت تجربه تکرار عصبانیت را نخواهید داشت.
۸. به سراغ انجام کارهای مفید روید
برخی از کارها می تواند انرژی شما را افزایش داده و عصبانیت را از شما دور کند. مثلا می توانید به سراغ انجام کارهای مفیدی همچون اشپزی، بررسی پرونده کاری، رقصیدن و … روید. هر یک از این کارها می تواند بدن شما را به آرامش رسانده و از عصبانیت دور کند.
شاید برخی تصور کنند چطور می توان برای کنترل خشم چنین کارهایی انجام داد؟ کافیست یک بار این راه ها را امتحان کنید، به سرعت این روش ها برای شما عادی شده و حتی عصبانیت را در شما به حداقل ممکن خواهند رساند.
پس انجام هر یک از این تکنیک های رایگان بدون صرف هیچ هزینه ای می تواند آرامش را برای شما و زندگیتان به همراه آورد. ساده ترین روش هایی که خشم را از شما دور نموده و برایتان آرامش به ارمغان خواهد آورد.
شما چه راهکارهایی برای کنترل خشم و عصبانیت میدانید؟ اونا رو زیر همین مقاله برای ما کامنت کنید.
عوارض بعد امیکرون
به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از خبرآنلاین، گزیده گفتوگوی با هادی یزدانی، پزشک، را در ادامه میخوانید:
- سرایتپذیری امیکرون نسبت به سایر سویهها بیشتر است اما نسبت موارد ابتلا به بستری و مرگومیر در امیکرون در مقایسه با سویههای قبلی کم است، بنابراین چیزی که امروز درباره این ویروس گفته میشود این است که افزایش موارد ابتلا با امیکرون سبب افزایش موارد مرگومیر نمیشود.
- به نظر میرسد بخشی از دلایل افزایش آمار مرگومیر در اروپا و آمریکا در مواجهه با امیکرون این است که آنها واکسیناسیون را زود انجام دادند. به همین دلیل تعداد مبتلایان آنها به سویه دلتا کمتر از ایران شد لذا به طور طبیعی در برابر ویروس ایمن نشدند. حالا هم تاثیر خود واکسن کم شده لذا با افزایش موارد ابتلا و مرگ روبهرو شدند.
- واکسیناسیون با تاخیر در ایران و ابتلای درصد بالایی از جمعیت به کرونا در پیک پنجم سبب شد عملکرد امیکرون در ایران فعلا مانند اروپا نشود.
- این که گفته شود بالاخره همه امیکرون میگیرند و بیخیال شویم، خیلی خطرناک است؛ چرا که سبب میشود با حجم عظیمی از مبتلایان مواجه شویم که با همان درصد و نسبت میتواند آمار مرگومیرها را افزایش دهد.
- ما از حیث مرگومیر با چیزی که در پیک پنجم با سویه دلتا مواجه شدیم روبهرو نخواهیم شد.
- در کنار افزایش موارد ابتلا، نگران اثراتی هستم که بعد از بهبودی در افراد باقی میماند. الان به استناد مقالههای معتبر افراد میتوانند بعد از بهبودی بخش از کارکرد ریهشان را از دست بدهند.
- ما در مواجهه با ویروس کرونا با پدیدهای روبهرو شدیم به نام (LONG COVID) عوارض طولانی مدتکووید. این عوارض چند ماه بعد از ابتلا به کرونا در افراد شروع میشود. مشاهدات علمی نشان داد بیمارانی که مبتلا به کووید شدند چند ماه بعد از بهبودی عوارضی برایشان باقی میماند، خیلی از بیماران با اختلال بویایی به ما مراجعه کردند یعنی مدتها حس بویایی آنها برنگشته بود یا اگر برگشته بود، وضعیت خاصی داشت. مثلاً دائماً بوی بد احساس میکردند یا بوها را به صورت اقرارشده احساس میکردند. از این قبیل از عوارض زیاد بود. مثل افت عملکرد دستگاه تنفسی، وجود سرفههای ممتد، ریزش موهای شدید، به طوری که فرد دچار هراس و نگرانی میشود. حتی با علائمی مانند افت عملکرد ذهنی مواجه شدیم. من بیماری داشتم که حسابدار بود و سروکارش با اعداد و ارقام بود اما به من گفت بعد از ابتلا به کرونا توانایی ذهنیاش برای محاسبه کم شده است. شکایت از اختلالات خلقی، افسردگی و عدم تمرکز از دیگر عوارضی بود که با آن مواجه شدم.
- ما الان وسط بحران هستیم؛ درست مانند یک زلزله. الان فعلاً داریم کسانی را که زیر آوار ماندهاند، نجات میدهیم. اما بعد از مدتی تازه متوجه میشویم چه میزان از ویرانی و خرابی باقی مانده است.
- کسی که فکر میکند امیکرون یک سرماخوردگی ساده است، باید به او گفت عوارض زیادی با یک سرماخوردگی ساده برای انسانها باقی نمیماند اما در مواجهه با ویروس کرونا که سببساز این پاندمی شده است، میدانیم با عوارض زیادی در آینده مواجه خواهیم شد. میدانیم یکسری از بیماران ممکن است ماههای بعد از ابتلا به کرونا آمبولی کنند و با سکتههای قلبی و مغزی بمیرند و هیچ وقت جزو آمار کووید محسوب نشوند؛ در حالی که اینها جزو عوارض کووید است.
- باید گفت همه در اثر ابتلا به کرونا فوت نمیکنند اما چند ماه بعد بخش از سلامتی افراد به خطر میافتد و این مسئله درخصوص امیکرون با توجه به سرایتپذیری بالایی که دارد، نگرانکننده است.
- سرعت انتقال ویروس در مواجهه احتمالی به شدت بالا و حدود ۴۸ تا ۷۲ ساعت قبل است.
- طبیعتاً نظر من بهعنوان یک پزشک که دغدغهام درمان است با کسیکه مسئولیت دارد و سایر موارد را در نظر میگیرد متفاوت است. این را نباید فراموش کنیم که دانشآموزان در آموزش آنلاین با آسیب جدی مواجه شدند. بیماران زیادی با اختلالات خلقی و اضطرابی به ما مراجعه میکنند؛ بهویژه زنان که بیشتر بار تحصیل دانشآموزان به دوش آنهاست. از طرفی میدانیم یکی از مراکزی که بهسرعت بیماری در آن منتقل میشود، مدارس و در میان دانشآموزانی است که سن و سال کمی دارند و نمیتوانند موارد بهداشتی را رعایت کنند. لذا برای تصمیمگرفتن درباره بازگشایی کامل مدارس باید یک دید کلی داشت.
کارهای مدرسه لکنت
معرفی گفتاردرمانگران و روانشناسانی که در حیطه درمان لکنت به صورت تخصصی در کشور یا حتی خارج از کشور فعالیت میکنن برگزاری جلسات آنلاین و حضوری درمان لکنت کودکان ، نوجوانان و بزرگسالان منتشر کردن اطلاعات صحیح و به روز علمی طبق معتبرترین شواهد علمی روز دنیا در مورد لکنت و روش های درمان آن برگزاری کارگاه های مربوط به درمان جنبه های مختلف لکنت معرفی و فروش کتب تخصصی لکنت که نوشته یا ترجمه شده اند معرفی مقالات معتبری که در طی سالیان اخیر در مورد لکنت نوشته و چاپ شده اند.
احساسات و نگرش های افراد دارای لکنت شدید
این افراد احساس میکنن که لکنت خارج از کنترلشونه و این مسئله از تصور اینکه دیگران چطور بهش نگاه میکنن ناشی میشه. چنین تجربیاتی به تدریج نگرش های فرد رو به سمت احساس درماندگی ، ناامیدی ، خشم و ناکامی سوق میده.
درمان برای اونها یک شکل سربازکردن زخم های کهنه ست . کسانی که خطر تغییر رو میپذیرن ، وارد درمان میشن و موفق میشن.
پروسه های زیربنایی لکنت شدید
لکنت پیشرفته برخلاف سطوح دیگه ی لکنت ، به میزان خیلی کمی از عوامل سرشتی و رشدی و محیطی تاثیر گرفته . فشارهای رشدی محیطی روی گفتار و زبان برداشته شده ، تفاوتهای عملکرد سیستم اعصاب مرکزی به واسطه ی بلوغ و یادگیری کاهش پیدا کرده ، روش مغز برای صحبت کردن به صورت یک توالی شکل گرفته ، الگوهای تنش و رفتارهای گریز و اجتناب های کلمه و موقعیت به صورت اتوماتیک دراومده ، و یک خود پنداره ی پایدار منفی توسط تجربیات فرد از لکنت و واکنش شنونده ها شکل گرفته.
همونطور که میدونیم ، ادراک یک فرد از خودش ، روی ادراک فرد از نظر دیگران در مورد خودش تاثیر میذاره که این مسئله باعث سخت تر شدن برقراری تعامل اجتماعی برای فرد میشه.
درمان این افراد شامل کار روی جنبه های شناختی مشکل ، متمرکز شدن به صورت مستقیم روی اجتناب های آنها ، از بین بردن شرطی شدگی ترس و تغییر برخی پاسخ ها هست.
به همین دلیل توصیه میشه این افراد درمانشون رو با گفتاردرمانگرانی که به صورت تخصصی بر روی درمان لکنت بزرگسالان فعالیت میکنن شروع کنن تا دوره ی درمان جامعی داشته باشن.
- نوع ناروانی هایی که متداول تر هستن
به میان اندازی، اصلاح کردن و تکرار کل کلمه ، متداول ترین انواع ناروانی های طبیعی کودکان غیرلکنتی بودن که دریک پژوهش که محدوده ی سنی 2.5تا8 سال رو داشتن به دست اومده. ناروانی های متداول دو دسته هستن: 1- تکرار زنجیره های گفتار تک هجایی یا کمتر ( کلمات تک هجایی یا بخش هایی از کلمه تکرار میشن) 2- به میان اندازی ها .
با رشد بچه ها ، ناروانی های متداول اونها هم تغییر میکنه . مثلا بچه های بین 2تا3.5 سال، توی تعداد اصلاح هاشون و تکرار عبارت هاشون ، افزایش نشون میدن که همراه با کاهش تکرار بخش هایی از کلمه و به میان اندازی هاشون هست. وقتی بچه هایی که لکنت ندارن بزرگتر میشن ، تکرار بخشی از کلمه شون کاهش پیدا میکنه حتی اگه انواع دیگه ی ناروانی هاشون افزایش پیدا کنه. پس افزایش تکرار بخشی از کلمه ، وقتی که کودک رو بعد از مدت زمان طولانی میبینیم ممکنه یک علامت نگران کننده باشه.
اصلاح کردن ها توی کودکان طبیعی متداوله وممکنه حتی تا بزرگسالی هم ادامه پیدا کنه و بخش بزرگی از ناروانی هاشون رو تشکیل میده (منظور از ناروانی ، لکنت نیست)
به میان اندازی ها متداول هستن اما بعد از 3 سالگی کاهش پیدا میکنن.
تکرارها ممکنه توی 2تا3 سالگی پربسامدترین نوع لکنت باشن به خصوص تکرار کلمات تک هجایی با کمتر از دو واحد تکرار اضافه. با بزرگتر شدن کودک ممکنه تکرارها واحدهای طولانی تری رو هم درگیر کنن ، مثل عبارت هارو.
· حالا بیاین ویژگی های ناروانی طبیعی رو توی متوسط کودکانی که لکنت ندارن بررسی کنیم
-عدم وجود بیش از 10 ناروانی در هر 100 کلمه (یعنی کمتر از 10 تا ناروانی دارن توی هر 100 کلمه شون)
-به طور معمول یا یک واحد تکرار دارن یا دو واحد
-بیشتر انواع متداول ناروانی های طبیعی رو دارن (مثل به میان اندازی ، اصلاح کردن، تکرار کل کلمه) بعد از سه سالگی معمولا توی تکرار بخشی از کلمه ، روند کاهشی رو مشاهده میکنیم.
-معمولا رفتارهای ثانویه ندارن
-کودکی که ناروانی طبیعی داره ، به ندرت به ناروانی طبیعش توجه میکنه و به راحتی حرفش رو میزنه
-ناروانی طبیعی ممکنه حتی قبل از 18 ماهگی هم شروع بشه و معمولا بین 2 تا 3.5 سالگی به اوج خودش میرسه و بعد از اون به آرومی کاهش پیدا میکنه و حتی شکلش هم تغییر پیدا میکنه.(تکرارها بعد از 3.5 سالگی کاهش پیدا میکنن ولی اصلاح کردن و بازبینی ممکنه افزایش پیدا کنه) دلیل این کاهش و افزایش هم ممکنه رشد زبان و گفتار باشه که یکی از تاثیرگذارترین عوامل بر روی روانی گفتار هست. مثل استفاده کردن کودک از کلمات پیچیده یا جملات طولانی تر که باعث میشن ناروانی بیشتری اتفاق بیفته. علاوه بر این موارد ، کنترل حرکتی گفتار هم میتونه یک عامل موثر دیگه توی این مسئله باشه. در کنار همه اینها ، یکسری حوادث استرس زا هم ممکنه توی محیط زندگی کودک اتفاق بیفته که میتونن به صورت موقتی ناروانی های طبیعی کودک رو افزایش بدن. این موارد حتی توی بزرگسالان بدون لکنت هم باعث افزایش ناروانی های طبیعی گفتارشون میشه چه برسه به بچه ها.
عواملی که توی افزایش ناروانی های طبیعی بچه ها نقش دارن عبارتند از : نیازهایی که بچه ها برای کسب زبان دارن، تاخیر مهارتهای کنترل حرکتی گفتار، استرس هایی که ممکنه توی محیط زندگی کودک رخ بده، تهدید های امنیتی مثل اسباب کشی کردن- طلاق والدین-بستری شدن یا بیماری های دیگه- فشارهای معمول روزانه ای که به کودک وارد میشه مثل رقابت و هیجان داشتن موقع حرف زدن.
برای درمان ناروانی طبیعی گفتار ، لازمه که والدین به گفتاردرمانگر متخصص در حیطه درمان لکنت مراجعه کنن تا بعد از انجام ارزیابی های تخصصی و تشخیص ناروانی طبیعی ،یکسری مشاورات اولیه رو از گفتاردرمانگر دریافت کنن.
نویسنده : لیلا اسماعیلی گفتاردرمانگر تخصصی لکنت (مدرسه لکنت ایران)
مدرسه لکنت ایران
- سومین سطح رشدی/درمانی لکنت ، لکنت اولیه هست
معمولا در سنین 2 تا 8 سالگی شاهد بروز این سطح لکنت در بچه ها هستیم. البته در سن های بالاتر هم ممکنه وجود داشته باشه.
وقتی لکنت مزمن میشه ، کودکی که لکنت مرزی داره ، تنش ماهیچه ها و سرعت گفتارش رو طی تکرارها افزایش میده.اوایل فقط مواقعی که دچار هیجان و تنش میشه اینطور میشه اما بعد از مدتی این رفتارها میشن بخش منظمی از لکنتش.لکنت اغلب وقتها اتفاق میفته، کودک صبر کمتری درمقابلش نشون میده، لکنت کم و زیاد میشه،اماممکنه دوره هایی که لکنت زیاد میشه چندین ماه ادامه پیداکنه در حالی که دوره هایی که گفتار روان هست ،فقط چند روز باشه.
چون علائم باثبات میشن ممکنه تنش افزایش پیدا کنه و آشکارتر بشه، علائم لکنت پیچیده تر میشن و به موقعیت های دیگه هم تعمیم پیدا میکنن. بعضی از بچه ها از همون اول با لکنت اولیه شروع به لکنت کردن میکنن که البته سن بیشتری دارن مثلا 4،5 یا 6 ساله ان.شروع لکنت توی این بچه ها به دوتا عامل بستگی داره : تاخیر در رشد گفتارو زبانشون و وقایع عاطفی و هیجانی که براشون رخ میده.
توی این نوع لکنت ، معمولا کودک از لکنت خودش آگاهه و احساساتش در زمان لکنت و بعد از لکنت کردن قویتره و معمولا احساس سرخوردگی و ناکامی دارن. البته هنوز باور ندارن که یک گوینده ناروان یا دارای نقص هستن. وقتی که لکنت به دفعات و پشت سرهم رخ میده سرعتشونو افزایش میدن و معمولا در لحظات لکنت سریعتر از لحظاتی که روان صحبت میکنن ، حرف میزنن. تنش عضلانی هم در اونها در لحظات لکنتشون دیده میشه. فاکتور اصلی که بچه های دارای لکنت اولیه دارن اینه که کودک به استرس خیلی حساسه و همین مسئله ممکنه باعث احساس ناامیدی اونها و لکنت کردن سفت تر اونها بشه. درمان توی این سطح توسط آسیب شناس گفتاروزبان یا گفتاردرمانگر متخصص در حیطه درمان لکنت کودکان، بعد از انجام ارزیابی های لازم، به صورت غیرمستقیم یا مستقیم یا ترکیبی شروع میشه.
علائم لکنت چیست؟
همونطور که میدونین لکنت یکسری علائم داره که ما با دیدن اونها متوجه میشیم فرزندمون به این اختلال دچار شده ، این علائم رو باید دسته بندی کنیم . من هم طبق تحقیقات علمی انجام شده، این علائم رو به دو دسته ی علائم اولیه ، و علائم ثانویه تقسیم بندی میکنم .
حالا ببینیم علائم اولیه چیا هستن؟ خب معلومه ، همین تکرارها ، کشیده گویی ها و بلاک یا قفل هارو میگیم علائم اولیه . اگر یکم بیشتر بخوام توضیح بدم اینطوری تعریفشون میکنم:
تکرار : رفتارهای مرکزی که بیشترین بسامد رو در دوران کودکی داره و به شکل تکرار صدای اول کلمه ، تکرار بخش اول کلمه ، تکرار کل کلمه یا تکرار کل عبارت یا جمله به دفعات که ممکنه همراه با تنش و تقلا باشه یا نباشه.
کشیده گویی : وقتی که جریان هوا یا صدا برای مدتی (بیشتر از0.5 ثانیه) ادامه داشته باشه اما حرکات اندام های گفتاری یا تولیدگرها متوقف شده باشه.
بلاک یا قفل یا گیر : وقتی که فرد به شکل نامناسب ، جریان هوا یا صدا رو متوقف میکنه در حالیکه اندام های گفتاریش یا تولیدگرهاش هنوز دارن به حرکت خودشون ادامه میدن . این گیرها یا قفل ها ممکنه هرسطحی از مکانیسم تولید گفتار رو درگیر کنن ( تنفسی ، حنجره ای ، دهانی ) ولی فعالیت ماهیچه ای نامناسب در سطح حنجره ای ، بیشتر دیده میشه و مشخصه ی بیشتر بلاک ها هست.
با مزمن شدن لکنت ، گیرها سخت و طولانی تر میشن و ممکنه لرزش آشکار بشه ، موقع بلاک ، این لرزشها و نوسان های خیلی تند لب ها ، فک ، زبان یا ... بیشتر قابل دید هستن. این توقف جریان هوا ، باعث میشه که فشار هوای پشت این بسته شدن افزایش پیدا کنه و اینجاست که ماهیچه ها تحت فشار قرار میگیرن.
خب حالا بریم سراغ علائم ثانویه . علائم ثانویه برای تلاش کردن در جهت تمام شدن علائم اولیه شروع میشن ، البته ممکنه دفعات اول کاملا به صورت تصادفی و اتفاقی انجام بشن ولی خیلی زود به یک الگوی یادگرفته شده تبدیل میشن. مثل رفتارهای گریزی و رفتارهای اجتنابی. خب بریم ببینیم اینها چی هستن؟
رفتارهای گریزی: وقتی فرد لکنت میکنه و تلاش میکنه که لکنت رو تموم و کلمه رو بگه اتفاق میفتن، مثل چشمک زدن، تکون دادن سر،حرکت اضافه زبان، حرکت دست یا پا بدون اینکه لازم باشه، صداهای اضافه و ...
رفتارهای اجتنابی: وقتی فرد لکنت رو پیش بینی میکنه و تجربه های منفی گذشته ش به ذهنش میاد و یادآوری میشه براش و متوسل به رفتارهایی میشه که قبلا برای رهایی از لحظات لکنت انجام میداده ، مثل همون چشمک زدن، صدای اضافه ، تغییر کلمات، عدم حضور در مکانی که ممکنه به حرف کشیده بشه ، عدم استفاده از یکسری کلمات، تظاهر به بی اطلاعی و ندونستن وقتی که ازش سوالی پرسیده میشه و...
خبر خوب اینکه وقتی کودک یا فرد بزرگسال برای درمان لکنت به یک گفتاردرمانگر متخصص در زمینه لکنت مراجعه میکنه، بعد از انجام ارزیابی های تخصصی لازم ، و بررسی هرکدوم از این علائم و همچنین انجام تاریخچه گیری و بررسی محیط ، ارتباطات و تعاملات کودک یا فرد ، در دوره درمان به تک تک این علائم پرداخته میشه و با انجام یک درمان همه جانبه و جامع ، تمامی این علائم حذف میشن و بهبودی کامل حاصل میشه ، البته اگر شرایط رسیدن به بهبودی کامل وجود داشته باشه. پس خیلی عالی میشه که ما از این شرایط آگاهی کامل داشته باشیم تا بتونیم مهیاشون کنیم.
نویسنده : لیلا اسماعیلی گفتاردرمانگر تخصصی لکنت (مدرسه لکنت ایران)